Berneński Pies Pasterski

Wzorzec FCI nr 45

BERNEŃSKI PIES PASTERSKI

(Berner Sennenhund, Bernese Mountain Dog)

Kraj pochodzenia: Szwajcaria

Data publikacji obowiązującego wzorca: 25.05.2003

Przeznaczenie: Pierwotnie pies stróżujący, zaganiający i pociągowy w wiejskich zagrodach

w Kantonie Berna, dzisiaj także pies rodzinny i wielostronny pies pracujący.

Klasyfikacja FCI:          

Grupa 2 - Sznaucery, pinczery, molosy, szwajcarskie psy pasterskie i rasy pokrewne.

Sekcja 3 - Szwajcarskie psy pasterskie.

Nie podlega próbom pracy.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY:

Berneński Pies Pasterski jest psem wiejskim o starym rodowodzie, wyko­rzystywanym u podnóża Alp, w części Wyżyny Szwajcarskiej i w okoli­cach Berna jako pies stróżujący, pociągowy
i zaganiający. Jego pierwotna nazwa „Durrbachler” pochodzi od zajazdu i gospody Duerrbach koło Riggisbergu, gdzie ten długowłosy, trójbarwny pies podwórzowy był szczególnie chętnie trzymany. W latach 1902, 1904 i 1907 psy te zostały pokazane na wystawach i kilku hodowców
z Burgdorfu postanowiło w listopadzie 1907 roku zorganizować się w celu hodowli w czystości rasy. Założyli oni „Szwajcarski Klub Duerrbachlera” i opracowali wzorzec rasy. W roku 1910
na wystawie w Burgdorf, na którą wielu okolicznych mieszkańców przyprowadziło swoje psy, zaprezentowano 107 Duerrbachlerów. Od tej chwili rasa, określana teraz, w nawiązaniu
do pozostałych ras szwajcarskich ras pasterskich, jako Berneński Pies Pasterski, zyskała sobie szybko przyjaciół w całej Szwajcarii a wkrótce potem również w sąsiadujących Niemczech. Dzisiaj Berneński Pies Pasterski, dzięki swo­jemu atrakcyjnemu trójbarwnemu umaszczeniu
i zdolności przy­stosowywania się jest znanym i cenionym na całym świecie psem rodzinnym.

OGÓLNE WRAŻENIE:

Długowłosy, trójbarwny, więcej niż średniej wielkości, mocny i ruchli­wy pies użytkowy
o mocnych kończynach, harmonijny i proporcjonal­nie zbudowany.

WAŻNE PROPORCJE:

Stosunek wysokości w kłębie do długości tułowia 9:10, raczej krępy niż długi. Idealny stosunek wysokości w kłębie do głębokości klatki pier­siowej 2:1.

USPOSOBIENIE/CHARAKTER:

Pewny, uważny, czujny i odważny w codziennych sytuacjach, łagodny i oddany w stosunku
do zaufanych osób, pewny siebie i przyjazny w sto­sunku nieznajomych; średni temperament, łatwy do ułożenia.

GŁOWA: Mocna, proporcjonalna do całej budowy, nie za potężna Mózgoczaszka: widziana
z profilu i od przodu jest lekko wypukła, słabo zaznaczona bruzda czołowa.
Stop: wyraźnie, ale niezbyt mocno zaznaczony, mocna, średniej długości kufa.
Nos: czarny
. Kufa: mocna, średniej długości, grzbiet nosa prosty.
Fafle: przylegające, czarne.
Uzębienie: Kompletny, mocny zgryz nożycowy (M3 nie są brane pod uwagę). Zgryz cęgowy tolerowany.
Oczy: ciemnobrązowe, o kształcie migdałów, o dobrze przylegających powiekach, osadzone
nie za głęboko, ani nie wypukłe. Luźne powieki są wadą.
Uszy: średniej wielkości, trójkątne, wysoko osadzone, lekko zaokrąglone,
w stanie spoczynku płasko przylegające, przy natężonej uwadze skierowane do przodu,
przy czym brzeg ucha przylega do głowy. Szyja: mocna, muskularna, średniej długości.
Górna linia: od szyi lekko w dół, harmonijnie przechodząca w kłąb, następnie prosta, pozioma.
Grzbiet: mocny i prosty, poziomy.
Lędźwie: szerokie i mocne, widziane z góry lekko wcięte
Zad: łagodnie zaokrąglony.
Klatka piersiowa: szeroka i głęboka, sięgająca do łokci, z wyraźnym przedpiersiem, 
o szeroko-owalnym przekroju, żebra  sięgające możliwie jak najdalej do tyłu.
Dolna linia i brzuch: Od klatki piersiowej lekko wznosząca się ku tylnym kończynom.
Ogon: gęsto owłosiony, sięgający przynajmniej do stawu skokowego, w stanie spoczynku zwisający, w ruchu noszony na wysokości grzbietu lub lekko powyżej.

KOŃCZYNY: Mocnej budowy.

Kończyny przednie: patrząc z przodu proste i równoległe, raczej szeroko ustawione.
Łopatki: długie, mocne, ustawione ukośnie, tworzące z ramieniem kąt niezbyt rozwarty, przylegające i dobrze umięśnione.
Łokcie:  dobrze  przylegające,  nie  odstające ani  nie  wykręcone do wewnątrz.
Przedramię: mocne, proste.
Śródręcze: widziane z boku prawie prostopadłe do podłoża, mocne, widziane z przodu stanowi proste przedłużenie przedramienia.
Łapy: krótkie, zaokrąglone i zwarte, palce dobrze wysklepione, nie wykręcone ani do wewnątrz,
ani na zewnątrz.
Kończyny tylne: patrząc od tyłu ustawione równolegle, nie za wąsko.
Udo: dość długie, szerokie, mocne, dobrze umięśnione.
Podudzie: długie, tworzące z udem wyraźny kąt.
Staw kolanowy: wyraźnie kątowany. Staw skokowy: mocny i dobrze kątowany.
Śródstopie:  Prawie  prostopadłe,  ostrogi   muszą  być  usunięte,   za wyjątkiem krajów, gdzie operacyjne usuwanie ostróg jest zabro­nione.
Stopa: lekko wysklepiona, mniej niż łapa nie skręcona ani do środka ani na zewnątrz.
Chody: przestrzenne, równomierne w każdym tempie, dynamiczne, o swobodnym wykroku i mocnej pracy tylnych kończyn;
w kłusie, patrząc od przodu i od tyłu, kończyny prowadzone równolegle.

OKRYWA WŁOSOWA:

Włos: długi, błyszczący, prosty lub lekko sfalowany.
Umaszczenie: kruczoczarna maść podstawowa z ciemnym brązowo-czerwonym podpalaniem
na policzkach, nad oczami, na wszyst­kich czterech kończynach i na klatce piersiowej, z białymi znaczeniami według wzoru: czysto biały, symetryczny rysunek na głowie: biała strzałka, która się rozszerza symetrycznie w kierunku nosa, tworząc białe znaczenie na kufie.
Strzałka na czole nie powinna zachodzić na brązowe plamy nad oczami, a białe znaczenie na kufie powinno sięgać najwyżej do kącików warg białe, umiarkowanie szerokie znaczenie przechodzące z podgardla na klatkę piersiową pożądane: białe łapy, biały koniec ogona tolerowane: mała, biała plama na karku, mała , biała plama przy odbycie.

WIELKOŚĆ:

Wysokość w kłębie:
psy 64 – 70 cm. (wzrost idealny 66 – 68 cm.)
suki 58 – 66 cm. (wzrost idealny 60 – 63 cm.)

WADY:

Każde odstępstwo od wzorca należy traktować jako wadę. Jej ocena powinna być proporcjonalna do stopnia tego odstępstwa:

niepewny charakter, delikatny kościec, nierówne ustawienie siekaczy , jeśli jest zachowany prawidłowy zgryz, brak innych zębów niż najwyżej dwóch (P1) (M3) nie są brane pod uwagę.

Szata:

wyraźnie skręcony włos błędy w umaszczeniu: brak białych znaczeń na głowie, za szeroka strzałka i/lub białe znaczenie na kufie sięgające poza kąciki warg,biały kołnierz, duża biała plama na karku (o średnicy przekraczającej 6 cm.), duża biała plama przy odbycie (o średnicy przekraczającej 6 cm.), białe znaczenia na przednich kończynach, które wyraźnie sięgają poza środek śródręcza, rażąco asymetryczny rysunek na głowie i klatce piersiowej, czarne plamy
i pasma na białym rysunku klatki piersiowej, nieczysta biel (silne plamy pigmentowe), brązowe lub czerwone przesianie czarnej maści podstawowej
.

WADY WYKLUCZAJĄCE:

agresywność, lękliwość, wyraźna płochliwość, rozszczepiony nos, przodozgryz, tyłozgryz, zgryz przemienny, jedno lub dwa niebieskie oczy lub oczy z niebieskimi plamkami, entropium, ektropium, zakręcony lub załamany ogon, krótki lub szorstki włos brak trójbarwności, maść podstawowa inna niż czarna.

Psy, które wykazują nienormalne zachowania lub zachowania zaburzo­ne, muszą zostać zdyskwalifikowane.

UWAGA:

Psy muszą mieć dwa normalnie rozwinięte jądra, w pełni usytuowane w mosznie.

 

źródło:http://www.zkwp.pl/zg/wzorce/45.pdf